کاه و کلش؛ معضلی که نفس شهرهای مازندران را گرفته است

به گزارش بصیرنیوز، این روزها وقتی پای در جادههای شهری و بین شهری مازندران میگذاری با آسمانی تیره و تار رو به رو میشوی که ناخودآگاه چشمانت را به سوزش و موجب سرفههای متعدد میشود که هر فردی را یاد هوای آلوده پایتخت و برخی از شهرهای جنوبی میاندازد که به خاطر وجود شرکتهای بزرگ صنعتی، ترافیک زیاد و ریزگردها با معضل هوای ناپاک دسته و پنجه نرم میکنند.
آسمان مازندران این روزها سیاه است
اما اینجا شمال کشور و مازندران است که باتوجه به دارا بودن هوای مطبوع و شرکتهای اندک صنعتی منبع این آلودگیها را باید در چیز دیگری جستوجو کرد و آن هم آتش زدن کاه و کلش در زمینهای شالیزاری است.
هرساله پس از فصل برداشت برنج، کشاورزان باقی مانده محصول درو شده را به آتش میکشند تا اراضی شالیزاری را هرچه سریعتر برای کشت دوم آماده کنند که البته این کار از نظر کارشناسان علاوه بر فقیرتر شدن خاک از نظر مواد آلی، کاهش حاصلخیزی خاک، از بین رفتن حشرات مفید و شکارگر، فشردگی خاک در اثر کاهش درصد مواد آلی و رطوبت خاک، کاهش تبادلات گازی خاک و کاهش جمعیت انواع میکرو ارگانیسمهای خاک را بهدنبال دارد.
علاوه بر تمامی موارد ذکر شده یکی از موضوعاتی که این روزها به شدت بر روی شهروندان شهرهای مختلف تاثیر گذاشته است و گلایه آنها را به همراه داشته، آلودگی هوا است که حتی نفس کشیدن را سخت میکند.
از سال 96 با تصویب قانون هوای پاک از سوی مجلس شورای اسلامی و ابلاغ ریاست جمهوری به دستگاههای مربوطه، سوزاندن بقایای گیاهان زراعی پس از برداشت محصول ممنوع است و متخلف حسب مورد به جزای نقدی درجه 6 موضوع ماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی محکوم میشود.
کشاورز نباید به دنبال آسیب به دیگران باشد
حسن نیکپور از کشاورزان فریدونکناری در گفتوگو با خبرنگار ما اظهار کرد: کشاورزان درحال حاضر راحتترین راه آماده کردن زمینهای شالیزاری را برای کشت دوم انتخاب میکنند تا با کشت مجدد بتوانند درآمد بیشتری کسب کنند اما باید بدانند که با این کار، هم به زمینهای شالیزاری خود و هم به شهروندان آسیب میرسانند.
وی خاطرنشان کرد: در سالهای نه چندان دور تمامی کاه و کلش پس از برداشت توسط کشاورزان جمعآوری شده و به فروش میرساندند که هماکنون همین روش توسط برخی از کشاورزان دنبال میشود.
این کشاورز فریدونکناری تصریح کرد: کشاورزی بر پایه اعتقادات استوار است و زمینهای شالیزاری محلی برای کسب روزی حلال است که آدابی دارد و هرگز نباید فقط آن را صرف یک کار اقتصادی نگاه کرد و برای کسب منافع خود به دیگران آسیب رساند.
کشاورز و دستگاه اجرایی همگام باشند…
محمدمهدی نصیری در گفتوگو با خبرنگار ما با انتقاد از آتش زدن کاه و کلش زمینهای شالیزاری که توسط برخی از کشاورزان رواج پیدا کرده اظهار کرد: برخی از کشاورزان به خاطر اینکه هرچه سریعتر به کشت مجدد برسند کاه و کلش زمینهای شالیزاری را آتش میزنند و بدترین شرایط را برای شهروندان و به ویژه بیماران تنفسی و جانبازان به وجود میآورند.
وی خاطرنشان کرد: همانطور که اشتیاق زیادی برای گرفتن سهمیه کمباین و تراکتور وجود دارد باید گامی از سوی کشاورزان و جوانان برداشته شود تا نسبت به خرید دستگاههای بیلر اقدام کنند تا این کاه و کلش جمع آوری شده و البته سودآوری هم به دنبال دارد.
فرماندار فریدونکنار تصریح کرد: به دنبال این هستیم که با مکلف کردن جهاد کشاورزی به جای سهمیه کمباین به هر دهیاری سهمیه بیلر اختصاص پیدا کند.
نصیری با بیان اینکه از بقایای اراضی شالیزاری میتوان بهرهبرداری کرد، یادآور شد: درحال رایزنی با یک شرکتی هستیم که از کاه خمیر کاغذ تولید میکند که با خرید از کشاورزان هم مشکلات موجود برطرف شود و هم سودآوری برای کشاورز داشته باشد اما تا محقق شدن این موارد کشاورزان نباید موجب آسیب به شهروندان دیگر شوند و از آتشزدن بقایای محصولات کشاورزی خودداری کنند.
وی افزود: همچنان هرگونه آتش زدن کاه و کلش جرم محسوب میشود که اداره محیط زیست و جهادکشاورزی بر اساس قوانین برخورد خواهند کرد.
به گزارش بصیرنیوز، کمبود امکانات در سطح شهرستان، عدم تقاضا برای گرفتن دستگاههای جدید و همچنین انتخاب راحتترین کار از سوی کشاورزان برای فرار از کاه موجب شده تا با آتش زدن کاه و کلش نفس شهر به شماره بیافتد و این درحالی است که هر کدام از افراد سهمی در این قضیه دارند و باید به وظیفه خود عمل کنند.
ضمن خداقوت به قشر زحمتکش کشاورز که این روزها در گرمای هوا به دنبال کسب روزی حلال هستند اما باید توجه داشته باشند که این موضوع یک امر قانونی است و تخطی از آن بیقانونی و همچنین بیاحترامی به جمع زیادی از شهروندانی به حساب میآید که به واسطه همین آتشزدن کاه و کلش، آلودگی هوا و تاریکی جادهها با تصادف جان خود را از دست دادهاند و یا بیماریهای تنفسی و قلبی بیماران تشدید میشود که امیدواریم از این کار دست بکشند به دنبال راههای جایگزین باشند.