عفاف و حجاب در فریدونکنار، قربانی سکوت مسئولان و هیجان برخی مدعیان
امروز مطالبه مردم از مسئولان فریدونکنار در زمینه عفاف و حجاب این است که برای این مسئله مهم برنامه داشته باشند و مطالبه از فعالان فرهنگی و مذهبی این است که ظرفیت و انرژی خود را صرف کارهای عمیق، علمی، رسانهای و فرهنگی کنند.
به گزارش بصیرنیوز، بیست و یکم تیرماه، تنها یک مناسبت در تقویم نیست؛ یادآور خون مردان و زنانی است که در واقعه مسجد گوهرشاد، برای دفاع از اعتقادات دینی و حجاب اسلامی در برابر سیاستهای ضد دینی حکومت پهلوی ایستادند و جان خود را فدا کردند. نامگذاری این روز به عنوان «روز ملی عفاف و حجاب» و هفته پیرامون آن، قرار بود هر سال این حماسه را زنده نگه دارد و مسئولان را به انجام وظایف فرهنگی خود متوجه سازد؛ اما گویا مسئولان فریدونکنار قصد دارند بیسروصدا از کنار این هفته عبور کنند.
در حالی که بهمناسبت این هفته دستگاههای فرهنگی، آموزشی و اجرایی با برگزاری برنامههای متنوع، نشستهای تخصصی، نمایشگاهها و فعالیتهای فرهنگی، تلاش میکنند اهمیت این هفته را برای نسل جوان تبیین کنند، در فریدونکنار خبری از یک برنامه شاخص، جریانساز و در شأن این مناسبت نیست. این سؤال جدی مطرح است که متولیان فرهنگی شهرستان دقیقاً چه برنامهای برای چنین مناسبتهای مهمی دارند؟ آیا قرار است تنها به نصب چند بنر یا انتشار چند پیام تبریک بسنده شود و رسالت فرهنگی دستگاهها به همین اقدامات حداقلی خلاصه شود؟
اگر مسئولان در میدان فرهنگ حضور مؤثر نداشته باشند، طبیعی است که خلأ ایجاد شده با اقدامات سلیقهای و بعضاً پرهزینه پر شود.
در کنار این مطالبه از مسئولان، لازم است خطاب به بخشی از نیروهای دغدغهمند حوزه عفاف و حجاب نیز سخنی گفته شود. بدون تردید دغدغه حفظ ارزشهای دینی قابل احترام است، اما آیا هر اقدامی که با نیت دفاع از حجاب انجام شود، الزاماً به نفع حجاب تمام میشود؟
متأسفانه هر سال در چنین ایامی، شاهد آن هستیم که عدهای تمام مسئله عفاف و حجاب را در برخوردهای خیابانی، تذکرهای تند و درگیریهای لفظی با افرادی که پوشش مطلوب ندارند، خلاصه میکنند؛ در حالی که نتیجه این رفتارها در بسیاری از موارد، نه اصلاح وضعیت حجاب، بلکه افزایش تنش اجتماعی، ایجاد فاصله میان مردم و نیروهای مذهبی و شکلگیری تصویری نادرست از مطالبهگران این حوزه است.
اگر امروز از ضعف حجاب در جامعه گلایه داریم، باید بپذیریم که این مسئله، پیش از آنکه یک چالش انتظامی باشد، یک مسئله فرهنگی است و راهحل فرهنگی میطلبد. جامعه بیش از هر چیز به تولید محتوای فاخر، گفتوگوی اقناعی، آموزش خانوادهها، فعالیتهای هنری، نشستهای علمی، کار رسانهای هدفمند و حضور مؤثر نخبگان نیاز دارد؛ نه رفتارهایی که تنها حاشیه تولید میکنند و خوراک رسانههای معاند را فراهم میآورند.
امر به معروف و نهی از منکر، فریضهای ارزشمند و فراموشنشدنی است، اما این فریضه نیز آداب، مراتب و شیوههای مشخصی دارد. کسی که بدون دانش، مهارت و شناخت از شرایط اجتماعی، تنها با تندی و عصبانیت وارد میدان میشود، ممکن است ناخواسته بیش از آنکه خدمتی به فرهنگ حجاب کند، به آن آسیب بزند.
امروز مطالبه مردم از مسئولان فریدونکنار روشن است؛ از پشت میزها خارج شوند و برای مسائل فرهنگی برنامه داشته باشند، نه اینکه مهمترین مناسبت این حوزه را بدون هیچ اقدام مؤثری پشت سر بگذارند. مطالبه از فعالان فرهنگی و مذهبی نیز روشن است؛ ظرفیت و انرژی خود را به جای اقدامات احساسی و کماثر، صرف کارهای عمیق، علمی، رسانهای و فرهنگی کنند؛ چرا که ماندگارترین دفاع از عفاف و حجاب، دفاعی است که با منطق، اخلاق، فرهنگ و اقناع همراه باشد، نه با تنش و هیجان.
انتهای پیام/
